Technologia HDR (High Dynamic Range) wprowadza szeroka zakres dynamiki, który przekłada się na znacznie szerszą paletę barw i lepsze ich odwzorowanie. Dzięki temu obraz staje się żywszy, a także bardziej realistyczny. Jest to widoczne zwłaszcza podczas wykorzystania materiałów multimedialnych (filmów, seriali, gier) kompatybilnych z tym systemem. Tryb HDR obsługują nowoczesne telewizory Smart TV. Co ważne, występują one w różnych standardach – między innymi w takich jak HDR 10, Dolby Vision, HLG oraz HDR Pro.

HDR10 to jeden ze standardów technologii HDR (High Dynamic Range), która wprowadza szeroki zakres dynamiki, poprawiający jakość wyświetlanego obrazu. Korzysta on ze zbieranych metadanych, służących do przekazywania szczegółowych informacji na temat kolorów, a także innych parametrów technicznych (np. jasności). Dzięki temu telewizor jest w stanie zastosować 10-bitową głębię obrazu, dzięki czemu staje się on żywszy i bardziej realistyczny. Standard HDR 10 obsługują przeważnie telewizory wyposażone w nowoczesne matryce typu LED, OLED oraz QLED.

System operacyjny webOS został opracowany przez firmę LG, jednak pojawia się też w telewizorach innych marek (np. takich jak Sencor oraz Manta). Gwarantuje rozszerzenie podstawowej technologii Smart TV, umożliwiającej połączenie odbiornika do sieci internet. Oprogramowanie webOS jest stale rozwijane o nowe funkcje – pozwala między innymi na rozbudowaną konfigurację urządzenia, jak również na instalację różnego rodzaju aplikacji. Mowa tu zwłaszcza o serwisach streamingowych, na których publikowane są filmy i seriale.

Wejście USB w telewizorze umożliwia na podłączenie do niego wielu urządzeń zewnętrznych. To między innymi nośniki danych, takie jak pendrive’y oraz dyski twarde, na których mogą znajdować się materiały multimedialne gotowe do odtworzenia. Złącze USB pozwala ponadto na obsługę klawiatury i myszki – dzięki tym akcesoriom poprawia się wygoda korzystania z systemu Smart TV, a także zainstalowanej przeglądarki internetowej lub różnego rodzaj aplikacji multimedialnych. Telewizory dostępne w sklepach mogą zawierać jedno bądź kilka złączy USB.

Standard Digital Living Network Alliance (DLNA) przygotowany został w celu umożliwienia udostępniania treści multimedialnych oraz plików w ramach sieci domowej LAN (a więc bez użycia internetu). Całość odbywa się bezprzewodowo – pozwala to na przykład na wymianę danych między telewizorem a smartfonem, tabletem bądź laptopem (pod warunkiem, że zarówno telewizor, jak i urządzenie zewnętrzne obsługują standard DLNA). Łączność ta nie wymaga przeprowadzania skomplikowanej konfiguracji, ani instalowania dodatkowych narzędzi.

Łączność LAN w telewizorze jest realizowana za pośrednictwem portu Ethernet, który pozwala na podłączenie odbiornika do routera z użyciem dedykowanego przewodu. W ten sposób odbiornik zyskuje dostęp do internetu, potrzebnego między innymi do pełnej obsług systemu Smart TV. Możliwe staje się wtedy instalowanie różnego rodzaju aplikacji, jak również wykorzystanie dodatkowych funkcji. W port LAN wyposażone są wszystkie najnowsze telewizory znanych marek. Zarówno te kompaktowe, jak i wyróżniające się dużą przekątną ekranu.

Kompaktowe matryce o przekątnej 32 cali przeważnie są montowane w telewizorach atrakcyjnych pod względem cenowym. Stosowane są one w pomieszczeniach o małym metrażu, a także jako ekrany dodatkowe. Powstają między innymi w technologii LCD, LED (z podświetleniem Edge LED lub Direct LED) oraz QLED. Dzięki niewielkim rozmiarom nagromadzenie pikseli jest większe, co pozytywnie wpływa na szczegółowość generowanego obrazu. Telewizory 32-calowe można dopasować również pod kątem częstotliwości odświeżania oraz dodatkowych funkcji i elementów (takich jak tunery DVB-T).

Panele LED stanowią rozwiniętą, ulepszoną wersję matrycy LCD. Składają się z miniaturowych diod LED, które emitują światło, co przekłada się na jeszcze lepsze parametry obrazu, a zwłaszcza kontrast i odwzorowanie kolorów. Montowane są w telewizorach różnych rodzajów – od kompaktowych modeli 19-calowych, po znacznie większe ekrany o przekątnej ponad 70 cali. Występują w wersjach z różnymi typami podświetlenia, między innymi krawędziowym oraz bezpośrednim. Duży wybór matryc LED pozwala na dopasowanie ich do konkretnego zastosowania telewizora.

Częstotliwość odświeżania obrazu 60 Hz to parametr, który pojawia się w telewizorach wielu typów. To zarówno modele LCD i LED, jak i wyposażone w matryce NanoCell, OLED oraz QLED. Wskazuje ona na to, że w ciągu sekundy obraz jest odświeżany 60 razy, co przekłada się na wysoką płynność wyświetlanych scen (także tych szczególnie dynamicznych). Tego typu technologia dobrze sprawdza się podczas oglądania filmów, jak również obsługi nowych gier konsolowych. Korzystają z niej telewizory o różnej wielkości – ich przekątna może wynieść od 19 do ponad 80 cali.

Jakość Full HD jest spotykana w wielu telewizorach – zarówno z niskiej i średniej półki, jak i w modelach premium. Pozwala na odtworzenie większości materiałów dostępnych w serwisach streamingowych, a także komfortowe oglądanie programów telewizyjnych. Nagromadzenie pikseli w przypadku tego typu wyświetlaczy przekłada się na obraz przyzwoitej jakości, wyróżniający się dużą szczegółowością. Co ważne, telewizory Full HD bywają mocno zróżnicowane pod kątem kluczowych parametrów technicznych, takich jak przekątna i rozdzielczość ekranu, kontrast oraz maksymalna jasność.

Wbudowany w telewizory tuner DVB-T pozwala na odbiór telewizji cyfrowej, która jest nadawana przez nadajniki naziemne. Zapewnia on dostęp do obsługiwanych multipletów, na których znajduje się duża liczba programów – także tych nadawanych w jakości HD. Co ważne, telewizory kompatybilne z tym standardem nie potrzebują zewnętrznych dekoderów. Do odbioru kanałów wystarczy antena oraz właściwy przewód. Tuner DVB-T gwarantuje ponadto wyświetlanie dodatkowych informacji na temat prezentowanych treści oraz wybór stosownych opcji językowych.

Telewizory wyposażone w tunery DVB-C są w stanie korzystać z sieci kablowych. Standard ten stanowi rozwinięcie sygnału analogowego, dzięki czemu gwarantuje wyższą jakość obrazu i dźwięku, a także stabilniejsze połączenie. Przekłada się to ponadto na znacznie mniejszą ilość zakłóceń oraz innego rodzaju problemów technicznych. Tuner DVB-C pozwala na odbieranie dużej liczby kanałów (również radiowych), wybór wersji językowej prowadzonej emisji, obsługę programu telewizyjnego i wykorzystanie tak zwanej telewizji na życzenie.

Tuner zgodny ze standardem DVB-S gwarantuje obsługę przekazu cyfrowego, przygotowywanego dla telewizji satelitarnej. Za sprawą połączenia kablowego, a także specjalnej anteny z tunerem, odbiera zarówno programy radiowe, jak i telewizyjne w jakości SD oraz HD. Wśród dostępnych funkcji dodatkowych znajduje się możliwość włączenia napisów, wybór różnych ścieżek audio, jak również wyświetlanie szczegółowych informacji na temat prezentowanego kanału telewizyjnego. Telewizory wyposażone w tuner DVB-S nie potrzebują zewnętrznego dekodera zgodnego z tym standardem.

Standard DVB-S2 stanowi rozwinięcie starszej wersji DVB-S. Wprowadza on przede wszystkim możliwość odbioru programów telewizyjnych i treści w jakości 4K UHD. Służy do obsługi sygnału telewizji satelitarnej, z wykorzystaniem dedykowanej anteny i połączenia kablowego. Telewizory z wbudowanym tunerem DVB-S2 gwarantują dostęp do materiałów bez konieczności wykorzystania dodatkowego dekodera. Jego funkcjonalność obsługuje bowiem sam odbiornik. Standard ten zapewniają zarówno telewizory standardowe, jak i typu Smart TV.

System Smart TV dotyczy większości nowoczesnych telewizorów. Polega on na obsłudze dedykowanego oprogramowania dostarczanego przez producenta odbiornika lub zewnętrzną firmę. Pozwala on na instalację wielu aplikacji i narzędzi (w tym serwisów streamingowych), a także wykorzystanie dodatkowych funkcji, służących między innymi do lepszego konfigurowania urządzenia. System Smart TV składa się ponadto z interfejsu użytkownika, który znacznie ułatwia zarządzanie dostępnymi treściami. Wszystko odbywa się przy użyciu telewizyjnego pilota.

Zgodnie z najnowszymi regulacjami europejskimi, klasa energetyczna F oznaczona jest kolorem ciemnopomarańczowym i wskazuje na parametr EEI poniżej 55. Stanowi ona odzwierciedlenie dawnych klas A+ oraz B. Wyróżniają się nią przeważnie nowoczesne odbiorniki wyposażone w matryce OLED oraz QLED, choć dochodzą do tego także telewizory LED z podświetleniem krawędziowym oraz bezpośrednim. Klasa energetyczna F w jasny sposób przedstawia poziom poboru prądu – na podstawie tych informacji łatwo można porównać ze sobą poszczególne produkty RTV dostępne w sklepach.

Wejście USB w telewizorze umożliwia na podłączenie do niego wielu urządzeń zewnętrznych. To między innymi nośniki danych, takie jak pendrive’y oraz dyski twarde, na których mogą znajdować się materiały multimedialne gotowe do odtworzenia. Złącze USB pozwala ponadto na obsługę klawiatury i myszki – dzięki tym akcesoriom poprawia się wygoda korzystania z systemu Smart TV, a także zainstalowanej przeglądarki internetowej lub różnego rodzaj aplikacji multimedialnych. Telewizory dostępne w sklepach mogą zawierać jedno bądź kilka złączy USB.